Donder en bliksem was er voorspeld. Of toch in elk geval regen en misschien wel natte sneeuw. Maar niets van dat al. Om 11u45 lag de (kunst)grasmat van veld 6 bij vv De Meern en fantastisch bij. De zon scheen en we hadden een complete selectie. Dus alle ingrediënten aanwezig om een lekkere pot voetbal te gaan spelen. De warming up werd zelf ter hand genomen, dus de begeleiding had er alle vertrouwen in dat we tegen De Meern gingen knallen.

Alleen, toen de wedstrijd eenmaal begon, was er weinig energie te bespeuren. We werden door De Meern in de verdediging gedwongen. Op zich geen probleem met ons centrale duo Raf en Sytse en sluitpost Reno erachter. Maar we moesten wel een serie aan corners weggeven. En dan ontstaat er een dood spelmoment. Waarbij iedereen thuis moet geven om de tegenstander van het scoren af te houden. Dat lukte tot de 9e minuut, maar toen viel de 1-0 toch echt. Niets aan de hand nog, maar een versnelling hoger en wat meer fysiek spel was wel wenselijk.

Af en toe kropen we wat uit onze schulp. Een mooie aanval werd door Lucas afgerond met een goed, hard, gericht schot. De lange keeper moest er helemaal gestrekt voor gaan. Het lukte hem om het doel nog schoon te houden.

Aan de andere kant was na één van de spaarzame keren dat de scheidsrechter floot een vrije trap gegeven aan De Meern. Recht voor het doel, halverwege onze helft. Er werd direct op het doel geschoten. Reno tikte de bal over de lat. Niets aan de hand dus.

De laatste 5 minuten voor tijd waren voor ons. Eindelijk zetten we meer druk, werkten we voor elke bal en werden er mooie combinaties gemaakt. We kregen twee corners en Paco schoot naast. Dus nog geen doelpunt, maar het gaf in elk geval wat hoop en houvast voor de tweede helft.

Vanaf het begin van de tweede helft waren wij de partij die gas gaf. Een eerste aanval, waarbij Pom Lucas lanceerde met een lange bal. De nieuwe keeper kwam als een ware Stanley Menzo (zie youtube voor beelden van deze oud-keeper van Ajax) uitlopen en wist de angel uit de aanval te halen. Het bleek uitstel van executie. Want in de derde minuut viel een bal voor de voeten van Ruben. Hij dacht niet lang na en schoot vanuit de tweede lijn doelgericht in de linkerhoek. 1-1.

Alle aanhang van FC Breukelen dacht dat De Meern nu klaar was om overlopen te worden. Dat bleek niet het geval. Als vuurde bijvoorbeeld Justus nog een gevaarlijk schot af.

En dan, net als in de eerste helft in de negende minuut, valt de goal. Hij kwam een beetje uit de lucht vallen en het was uiteindelijk een slap rollertje over de doellijn. Maar ook lelijke doelpunten tellen gewoon. 2-1.

Weer moesten we in de achtervolging. En weer richtten we ons op. We zetten weer druk en de tegenstander weet duidelijk niet hoe ze zich daar onderuit moeten voetballen. Paco schiet; de tegenstander blokt met meer geluk dan wijsheid. Er wordt gecombineerd, Lucas schiet nog een keer over. We verdienen een corner, maar daaruit weten we niet te scoren.

Ook Sytse sticht verwarring door mee op te stomen. We krijgen een vrije trap als hij door de derde man die hij passeert, wordt gevloerd. De vrije trap wordt vanaf links voorgebracht en in een kluwen van spelers blijft Lucas rustig. Hij ziet een heel klein gaatje en prikt de bal daar precies in. 2-2. En dat vlak voor het fluitsignaal. Een meer dan verdiend punt. En met nog twee wedstrijden staan we op een fraaie vierde plek. Zaterdag hopelijk een spannende pot tegen de nummer twee. Als we dan de drie punten in Breukelen houden zouden we nog een plekje kunnen stijgen.