Dit was de wedstrijd waarin we wat konden rechtzetten. In de najaarscompetitie verloren we uit van UVV met 6-3. Het was onterecht en onnodig. Dus toen de poule indeling voor de voorjaarscompetitie bekend werd, was ik als coach blij met deze mogelijkheid tot revanche. Het is natuurlijk niet zo erg als bij sommige supporters die een gelukt seizoen koppelen aan een gewonnen derby (denk Vitesse-NEC, Manchester City- Manchester United of Espanyol-Barcelona), maar winnen wilden we.

En dat gaat dan gepaard met hard werken, elkaar helpen en coachen. En niet opgeven. Coach Patrick zat op de fiets in Limburg en baalde als een stekker dat hij deze pot moest missen. En het was een wedstrijd waar alles in zat.

Om te beginnen kansen. Want hoe lekker was het geweest als we al in de vijfde minuut hadden kunnen juichen. Pom stoomt op door het centrum. Haalt de bal een keer onder zijn voet door en passt op Lucas die op rechts al staat te wachten. Het schot is geplaatst, maar de keeper weet de bal met de voet te stoppen. UVV speelt de lange bal. Corners (en daarvan krijgen ze er een aantal) worden ook hoog gespeeld, indraaiend en wel. Maar ze zeilen stuk voor stuk over het doel van Reno.

In de tiende minuut is er weer een mooie kans voor Lucas om te schieten. Dit keer kan de keeper er niet bij, maar landt de bal op de paal. En dan komt de lange bal van UVV wel een keer aan. De spits op recht krijgt net genoeg tijd om het spel te overzien en aan te leggen. Lastige hoek, maar toch weet hij de bal over Reno heen te krullen in de verre hoek. 0-1.

Zoals ook afgelopen woensdag tegen Maarssen lijkt het erop dat dit een soort van wake up call is voor FC Breukelen. We zetten druk, Sytse speelt vol op de mandekking van hun nummer 10 waardoor die er niet meer aan te pas komt. Raf zorgt voor rust en Melle heeft blijkbaar door dat zijn moeder en zus langs de kant staan, want die begint er ineens allemaal fraais uit te gooien. In de 14e minuut is de positie voor het schot van links eigenlijk nog net te ver. De keeper brengt redding met zijn voet. Waarmee hij eigenlijk een perfecte pass op Paco geeft. Die denkt niet na en jaagt de bal tegen de touwen. 1-1. En meer dan terecht.

Een minuutje later weer een actie van Melle. Hij zoekt de langste man van het veld op (afgezien van scheidsrechter Paul) en dolt hem een paar keer achter elkaar. Dan schieten en via de binnenkant van de paal rolt de bal over de doellijn. Heerlijk. Een explosie van vreugde langs de zijlijn. Tenminste voor de aanhang van Breukelen.

We blijven goed spelen, terugzakken en kijken. Het is dan wachten op een volgende kans. En die komt. Nou ja, een kans… Pom creëert een mogelijkheid. Opstomen. Uithalen. Scoren. Weer in de rechterkruising. Snoeihard en onhoudbaar. 3-1. Als we dan zo houden tot de rust. Helaas valt er toch nog een goal. Raf maakt zijn enige foutje van de wedstrijd, Sytse leidt daarna balverlies en ondanks het feit dat Reno zijn doel goed verkleint, weet UVV de tweede te maken. Op slag van rust is de aansluitingstreffer gemaakt.

De tweede helft brengt UVV een andere keeper. Maar eens kijken of hij zijn mannetje staat. Vanaf de aftrap gelijk een aanval over veel schijven. De bal komt op rechts bij Lucas die voorzet op Pom. Hij kijkt en ziet Justus er nog beter voorstaan. Dus passje op hem. Schot; op de paal! Even later een bijna identieke aanval, maar nu met een schot hoog in het doel. Nee, helaas niet in het doel. De keeper brengt redding.

Als het spel even stilligt loopt coördinator Ton Norbart even het veld in om Justus iets in te fluisteren. Wat het was blijkt in de 5e minuut. Dan weet Justus namelijk met het geadviseerde LAGE schot de keeper te verschalken.

We blijven kansen houden, maar gaan daardoor wel met zijn allen wat verder naar voren spelen. Waardoor de sluwe spits van UVV achter de verdediging vrij kan gaan lopen. De pass op hem wordt er een aantal keer uitgehaald, bijvoorbeeld door een koppende Ruben. Maar er ontstaan ook gevaarlijke situaties. Gelukkig houdt Reno het hoofd koel en het doel dus schoon.

In de aanval staan we ook regelmatig in overtal. 3 man van ons tegen 2 verdedigers. Als je het dan uit kan spelen is het mooi. Maar het gebeurt regelmatig dat de pass net te laat komt en dan is UVV razendsnel in de omschakeling. Het blijft dus tot het laatst spannend en heel hard werken voor de punten.

Dat er hard is gewerkt blijkt na het laatste fluitsignaal. 4 of 5 spelers storten ter aarde om even bij te komen en te genieten van dit succes. Het was niet de mooiste of beste wedstrijd die we ooit speelden, maar wel een hele goede overwinning. Later op de dag kwam nog een mooi bericht. De andere concurrent Scherpenzeel verloor van De Dreef en daarmee zijn we het enige team dat nog geen punten verloor. De competitie is voor ons halverwege. We bekijken het wedstrijd voor wedstrijd. Zaterdag voor de zoveelste keer van het seizoen tegen Maarssen. Het belooft heerlijk voetbalweer te worden.