Voor de vierde keer dit seizoen speelden we een wedstrijd tegen een team van vv Maarssen. En voor de tweede keer was het tegen de JO11-4. Eerder wonnen we van hen in de beker. Maar, elke wedstrijd start met een 0-0 stand op het scorebord. En een aantal van onze gladiatoren hadden de 5 km van de Unicefloop van vrijdag avond nog in de benen. Maarssen bleek een kamp achter de rug te hebben. Dus wat dat betreft zou het geen felle pot moeten worden…. Het zonnetje stond strak aan de hemel, wat ook wel weer eens lekker was na twee potjes eerder dit seizoen die in de regen werden afgewerkt.

Met aanvoerder Lucas, die afgelopen woensdag twee keer achter elkaar op de lat schoot, in de spits begonnen we met meerdere kansen. De eerste kans waarbij Lucas de diepte in werd gestuurd miste hij nog. Maar bij de tweede kans op een dieptepass van Ruben was het raak. Dat was in de twaalfde minuut.
Het had tegen die tijd overigens ook 1-0 kunnen zijn. Uit een aanval van Maarssen kwam een hard schot. Reno wierp zich in de baan van het schot. Waarbij een raar geluid klonk. Het bleek dat de bal keihard tegen de klep van Reno’s cap aan was geschoten. Die vloog af, maar de bal bleef daardoor uit het doel.

Lucas kreeg nog een kans, maar helaas schoof hij de bal naast. Gewoon doorgaan, dan valt ie vanzelf. En in de 17e minuut was het 2 goals uit 4 kansen. Sytse onderschept de bal goed op het middenveld. Pass in de diepte op Lucas en die wist er nu wel raad mee. 0-2.

Maarssen was nog één keer gevaarlijk, maar het schot was vanuit een onmogelijke hoek en kwam mede daardoor op de paal.

In de tweede helft was de eerste kans weer voor de tegenstander. Maar geschoten in Reno’s favoriete hoek, dus die ging lekker gestrekt naar de hoek om de nul te houden.

Lucas kreeg weer een kans, maar meer dan een corner haalden we er niet uit. Even later wist Sytse redding te brengen op de lijn bij een corner van Maarssen.

Het bleef spannend. Want als de aansluitingstreffer wel valt, dan krijgen misschien nog wel geloof in een goed resultaat. Gelukkig hebben we dan Pom. Hij was geblesseerd na de Koningsspelen, maar dat hinderde hem uiteindelijk niet meer. Kans, schot, redding, tweede schot, doelpunt. 0-3, 12e minuut. Klaar, over en uit.

Bij Maarssen knakte er iets. Want in minuut 15 was het weer raak. Sytse zet door op het middenveld, vindt Pom. Die ziet Melle staan op rechts en zet superscherp voor. Bij de tweede paal glijdt Melle de bal in het doel. 0-4.

En om aan alle twijfels een einde te maken gaan we nog even door. Pom wordt getackeld op het middenveld. Vrije trap. En wie anders dan Pom is de aangewezen persoon om die te nemen. Richten…. VUUR. In de kruising. 0-5.

Een minuut later nog een vermakelijk moment. Lucas alleen op de keeper af. Hij schiet onberispelijk in. Maar de bal vliegt door een gat in het net. De scheidsrechter geeft een achterbal. Patrick spurt naar het net om het gat te laten zien en ook de supporters van Maarssen achter het doel bevestigen dat de bal erin zat. Dat betekent dus de derde goal van Lucas vandaag. En dus een hattrick. Hij kreeg alleen de wedstrijdbal niet mee naar huis.

We treffen Maarssen misschien nog wel een keer op het Vechtcup toernooi van. We gaan er dan voor op de 100% score van dit jaar tegen Maarssen overeind te houden.