De “Day after”, in dit geval, koningsdag, dagen waarin spelers altijd moe zijn. Volledig bezig geweest met het feest en de diverse activiteiten. Gelukkig moesten zij op de meer dan acceptabele tijd namelijk 10.30 uur aantreden. Hoewel een krappe selectie vandaag werd er een ontspannen wedstrijdbespreking gedaan en daarna een ontspannen warming-up. Het bleek dat er slechts 11 man waren kwamen opdagen en een extra speler werd ingevlogen.

Niet verstoord hierdoor werd de warming-up afgerond en de gebruikelijke handen werden geschud voorafgaand aan de wedstrijd. De “All Whites” mochten aftrappen en de bal werd snel rondgespeeld. Het bleek de voorbode van een zeer gelijk opgaande wedstrijd, maar het stond als een huis aan onze zijde. Hoewel het spel zich voor 60 procent afspeelde op de helft van IJFC kwamen de “All Whites” niet tot gevaarlijke schoten. Aan de andere kant waren er in de hele eerste helft slechts een drietal kansen te noteren welke van zo ver werden geschoten dat Lars heerlijk werd ingeschoten door de tegenstander.

Breukelen bleef druk zetten en na eerst een corner van links door Jip en even later een corner van Samuel van rechts werd de voorsprong genomen. De bal zakte kort na de eerste paal naar beneden en in de scrimmage was het Tobias die goed doorzette en de 1-0 binnen tikte. Gezien het strakke spel en de gedrevenheid van de spelers een dik verdiende voorsprong. En de mannen gingen door en met iedere aanval was er dreiging, zelfs zo veel dat de grensrechter vlagde voor buitenspel terwijl Tobias zelf doorging.

De rust werd met 1-0 ingegaan en de gebruikelijke punten werden doorgenomen maar vooral ook dat er vol doorgegaan moest worden. Posities vast houden en op je man letten. Felheid, strijd en onverzettelijkheid dat is wat het elftal moest handhaven.

De tweede helft werd gestart en werd goed opgepakt met Thieu als mid-mid en de aanvallen gingen door zij het dat ook IJFC meer druk zette en er vaker uitkwam. Vooralsnog werden deze uitvallen halverwege de eigen helft onschadelijk gemaakt. De onverzettelijkheid van Benjamin, Dano en Aryan die stuk voor stuk een spe(e)l(st)er die ruim groter was dan henzelf finaal de wedstrijd uitspeelde. Als er al iemand doorbrak was het laatste man Samuel die de gaatjes dicht liep en menig blok zette. Op het middenveld was Jip, die de laatste weken steeds beter zijn positie invult, een zekere factor met passes en passeeracties.

Halverwege de 2e helft kwam Thieu vrij opzetten door het midden en onzelfzuchtig legde hij de bal opzij naar de sleurende spits Joël koel tikte hij binnen en verdubbelde de stand. De grensrechter besloot alsnog de vlag omhoog te steken om de achterstand te beperken. Doelpunt afgekeurd en ongeloof bij de spelers. Het hele seizoen niet één keer buitenspel gestaan en nu wel? Even later had Bart de ideale mogelijkheid om alsnog de 2e binnen te tikten maar wachtte te lang met schieten en werd zo van de bal gezet.

Gesteund door al dit fortuin begonnen de oranjehemden aan hun slotoffensief. Alle zeilen moesten bijgezet en aanval op aanval werd onschadelijk afgeweerd. Soms met enig geluk maar anders was het een speler die de bal wegwerkte of keeper Lars die boven zich zelf uitsteeg. Zeker de laatste minuten waren meer dan spannend en met doorgeschoven spelers probeerde IJFC alles op alles om een treffer te forceren. Maar JO13-3 is gegroeid en raakt niet zo snel meer in paniek. Uiteindelijk werd met een extra speeltijd van een kleine twee minuten afgefloten door de wederom goed leidende scheidsrechter van der Bruggen.

Met een meer dan verdiende overwinning liepen de “All Whites” van het veld en stuk voor stuk speelden ze een fantastische wedstrijd. Opnieuw met een toetje na het douchen waar patat en drinken werd verzorgd door Denny Drogenbroek, waarvoor namens spelers hartelijk dank! Nu op naar het slot van de competitie waar op 16 mei de volgende kraker volgt tegen JSV Nieuwegein thuis om 19.00 uur.