En toen was het opeens tijd voor de laatste wedstrijden van het seizoen. Tijdens de tweede editie van de Vechtcup op ons eigen complex mochten we nog 4 keer aantreden. Eerst drie wedstrijden in de poule en daarna een finale wedstrijd (van elk 20 minuten). Het was niet zo warm als vorige week, eigenlijk ideaal voetbalweer.

De eerste wedstrijd op het hoofdveld was tegen de JO11-3 van DESTO. Zij hadden eerste klasse gespeeld, maar daarin niet heel veel potjes kunnen winnen. Eens kijken hoe het niveau verschil zou zijn. En we moeten zeggen, op karakter werd een gelijkspel uit het vuur gesleept. 0-0. Aan het begin van de wedstrijd waren wij zelfs de betere partij. Zo waren we al bijna 5 minuten onderweg voordat DESTO überhaupt een keer op onze helft kwam. We kregen zelfs kansen op een openingstreffer. Of in elk geval kwamen we in de buurt van het doel. Helaas was een steekpass van Pom op Ruben net te scherp. En was de corner van Sytse te scherp.

Hoe verder de wedstrijd vorderde, hoe gevaarlijker DESTO werd. En eerlijk is eerlijk, eigenlijk hadden zij meer recht op de overwinning obv de hele wedstrijd. Wij kregen nog 1 kans van Lucas waarop de keeper redding bracht. DESTO zette daar nog een dot van een kans tegenover. Voor een leeg doel wist de spits de bal naast te schuiven. En even later spat er een schot uiteen op de lat. Al met al een aardige krachtmeting en een goed resultaat om op verder te bouwen.

De tweede wedstrijd was tegen Maarssen JO11-3. We hadden een 100 procent score tegen Maarssen en die wilden we natuurlijk vasthouden. Maarssen had duidelijk de intentie om te winnen en ze knokten er ook voor. Met behoorlijk fysiek spel wisten ze ons in het defensief te dwingen. Niet dat wij er niet aan te pas kwamen, maar hun omschakeling was dodelijk. Een voorbeeld:

Justus had de bal op de rechtsbuitenpositie. Hij verliest de bal en binnen 5 seconden is de bal aan de andere kant. Van het veld. Gelukkig weet Reno te redden. Wij zetten daar wel een mogelijkheid tegenover; Ruben schiet, de keeper redt en Pom mist de rebound. En dan is Maarssen supereffectief. In de 9e minuut maken ze de 1-0 en in de 11e minuut een lucky goal, want de bal verdwijnt via de knie van de spits in het doel. Dit soort doelpunten tellen ook; 2-0.

Nog wat meer aanvuring vanaf de kant om in elk geval voor de eretreffer te gaan. Een rush van Sytse over het halve veld zorgt ervoor dat Lucas de bal op links krijgt. Zijn voorzet is scherp. Net te scherp.

Vlak voor tijd lukt het om te scoren. Ruben krijgt een vrije trap te nemen en legt de bal op Pom. Die weet de verre hoek te vinden en maakt de eerste goal van de dag. 2-1. Geen tijd meer om de gelijkmaker te maken. Helaas geen punten. De derde wedstrijd er vol op om te kijken of we nog voor de tweede plek in de poule konden strijden.

De laatste wedstrijd van de poule. Tegen DOB 11-1 uit Nigtevecht. We wilden natuurlijk winnen en zo de tweede plek in de wacht slepen. Dus ten aanval. Vanaf het begin met gelijk een fraaie aanval van Pom met Melle. DOB wilde ook nog wel. Een gevaarlijke uitbraak in de omschakeling. Zij stuiten (natuurlijk weer) op Reno. Zodat we alles nog in eigen hand hebben. In de derde minuut krijgt Justus de bal van Ruben. De bal loopt niet heel lekker maar Justus weet de bal goed te leggen en schiet snoeihard in de goal. 1-0.

In de rest van de wedstrijd hebben we niet zoveel last meer van kansen van DOB, maar we hebben wel last van onze eigen kansen. Want wat missen we er een hoop. Pas in de 18e minuut weet Pom een tweede treffer op het bord te krijgen. En in het centraal gegeven fluitsignaal ook nog een derde goal. Justus schiet, er wordt nog halfslachtig gered en dan is het voor Pom een koud kunstje om nog een doelpuntje mee te pikken. Ok, eigen wedstrijd gewonnen, kijken of we tweede zijn. Helaas speelden DESTO en Maarssen gelijk zodat Maarssen eerste wordt, DESTO tweede en wij derde. Daardoor geen wedstrijd tegen onze eigen JO10-2 om de derde plek, maar een potje tegen De Meern 11-5 om plek 5.

Die kenden we nog van de competitie. Zij geloofden het wel leek het. Wij wilden nog lekker even afsluiten. Lucas weet een grote kans nog niet langs de keeper te krijgen. We krijgen twee corners achter elkaar, maar ook dat leidt niet toch echt gevaar. Een mooie aanval vanaf rechts opgezet door Sytse eindigt in een schot over de goal van Justus. Melle zet van links voor op Pom die de bal wel kan koppen, maar de bal niet genoeg vaart kan geven.

In de negende minuut lukt het. Pom gaat alleen op pad, schiet Justus vrij staan die eenvoudig scoort. 1-0. Zo er al sprake was van een wedstrijd was dat vanaf dat moment echt niet meer het geval. De doelpunten volgen elkaar in rap tempo op. Lucas scoort na een aanval waarbij Sytse, Pom en hij de bal lekker rond laten gaan (2-0; 13”).

De derde goal valt 1 minuutje later met een droog schot van Lucas. In minuut 18 krijgt Pom het op zijn heupen. Vanaf de cornervlag slalomt hij langs 5 man en scoort nummertje 4. En tenslotte, wederom in de laatste minuut een afstandsschot van wie anders dan Pom. Over de keeper heen. We eindigen dus als 5e op ons eigen toernooi.

Hartelijk dank aan het organiserend comité, de scheidsrechters en de barvrijwilligers. Eric en Simone hadden het weer erg gezellig.

Na het laatste fluitsignaal nog een verdrietig bericht. Melle heeft besloten om zijn tenniscarrière voorrang te geven boven het voetbal. Dus na vier jaar lang zijn coach te zijn geweest moet ik het vanaf volgend jaar zonder panna’s en wervelende dribbels langs de zijlijn doen. Jammer Melle, maar ik snap het. Je afscheidscadeau is een dubbele seizoenskaart van FC Breukelen JO 12-1 of 12-2 of 13-?. We zien Jorge en jou graag langs het veld.

Waarmee ik gelijk de tweede persoon noem die we volgend jaar moeten gaan missen. Trainer/coach/koffiehaler/ophaalservice voor buurtgenoten naar de training/carpooler Jorge. Thx man voor de afgelopen jaren waarin je menig uurtje op het veld hebt gestaan.