• Langs de lijn bij FC Breukelen

    17 dec 2019
  • Vorige week was het de laatste wedstrijd van het tweede. Voor mij betekende dat eindelijk winterstop. Deze zaterdag zou het dan mijn eerste zaterdag vrij zijn. Maar daar dacht mijn vrouw anders over. Die was wel gewend geraakt aan die zaterdagen zonder mij. Dit jaar ben ik vader geworden. Toen ik beneden kwam zag ik mijn zoontje van inmiddels een half jaartje oud met een grote muts op en een dikke winterjas aan. Zo, zei mijn vrouw. Gaan jullie vandaag maar eens lekker samen naar de voetbal. Maar ik heb winterstop, probeerde ik nog uit te leggen. Jij moet toch nog zo’n stukje schrijven voor FC Breukelen? Ga maar lekker met die kleine een stukje om het veld wandelen. Mama is vandaag lekker vrij.

     

    Dus daar gingen we dan. Toch maar weer naar het voetbal. Ik ben de hekken nog niet door van FC Breukelen en mijn zoontje ligt al heerlijk te slapen. Het is vroeg, het is koud, het is bijna winterstop voor iedereen. Je moet toch wel respect hebben voor al die ouders die het elke week opbrengen om met hun zoon of dochter naar de sport te gaan. Door weer en wind.

     

    Voordat ik langs de lijnen ga staan, zie ik Wim Kragten in de kantine zitten. Die man loop je niet zomaar voorbij. Dus ik ga nog snel even de kantine in. Wim ziet er een beetje boos uit dus ik vraag hem wat er aan de hand is. Vanochtend hebben zich drie scouts aangemeld om vandaag te scouten bij FC Breukelen. Een scout van Ajax, FC Utrecht en Vitesse. Ze komen onze jeugd wegkapen zegt Wim. Ik begin een beetje te lachen en zeg: Wim, er is toch geen ouder die elke dag zijn kind naar Arnhem gaat brengen. Dan verschijnt er bij Wim weer die vertrouwde glimlach. Daar heb je gelijk in zegt hij en hij grinnikt nog een beetje na.

     

    Het is zaterdag 14 december. Vandaag bezoek ik de JO8-3. Toch maar weer naar de kleintjes kijken. Want daar staan immers heel veel ouders. En ik ben wel benieuwd hoe leuk zij het vinden om in deze kou langs de lijn te staan. Als ik het veld op rij met de kinderwagen staat het bomvol langs de lijnen. Ik tel wel 30 ouders. Zo te zien vinden ze het helemaal niet erg om hier te zijn. Ze kletsen gezellig met elkaar, hebben een bakje koffie in de hand en moedigen hun kroost aan. Het is een leuk team. Erg speels maar ze hebben enorm veel plezier. De tegenstander is iets te sterk, maar de jongens van FC Breukelen spelen gewoon lekker hun eigen spelletje.

     

    De spelers hebben het zo te zien koud. Ik zie leggingen, handschoenen, thermoshirts, trainingsbroeken en mutsen. Ik vraag de eerste beste ouder hoe zij het nu vindt, in deze vrieskou. Het is koud zegt ze, de jongens hebben het ook koud zoals je ziet. We noemen ze ook wel team-thermo.

     image001.jpg

    Het is een moeder van een tweeling. Beide spelen in het team. De één is keeper, de ander is de spits. Wat een mooie combinatie. Ze vertelt me dat ze het erg leuk vindt om haar kinderen te zien voetballen. Ik vraag haar of de kinderen erg aangemoedigd zijn om te gaan voetballen. Thuis heb ik namelijk nog wel eens die discussie. Natuurlijk zou ik het leuk vinden als mijn zoon over een paar jaar hier in het FC Breukelen tenue staat. Maar mijn vrouw zegt altijd dat het wel zijn eigen keuze moet zijn. Dan knik ik braaf, maar we weten allemaal dat ik hem stiekem in mijn voetbaltas zou stoppen en hem mee te nemen naar de velden.

     

    De moeder vertelt dat de jongens beide graag op voetbal wilden omdat hun vader ook altijd voetbalde in de selectie van een club in Utrecht. Maar de zoon die keeper is, heeft al besloten dat hij stopt. Vandaag heeft hij het hele team verteld dat dit zijn laatste wedstrijd zal zijn. Jongens, ik stopt met voetbal. Ik ga op jiujitsu. De moeder vindt het mooi dat haar kinderen zelf aangeven wat ze willen. Het enige probleempje is dat de andere zoon wel blijft voetballen en ze nu nog steeds elke week langs de lijnen staat, maar ook in een sportschool naar jiujitsu moet gaan kijken.

     

    Aan haar glimlach te zien, vindt ze het helemaal niet erg. Ze geniet van haar kinderen, hoeveel plezier ze hebben in het spel. Het is leuk om te zien. De ouders doen alles voor hun kinderen. Vetertje strikken, limonade halen in de pauze, coachen en scheidsrechter zijn. De ouders maken het mogelijk dat de kinderen enorm veel plezier hebben op de velden. Ik heb er veel respect voor.

     

    Het was weer een mooie wedstrijd om te zien. Maar nu is het dan eindelijk zover.

    Het is winterstop. Iedereen hele fijne dagen en tot de volgende wedstrijd.

    (Tenzij je vader of moeder je elke dag naar Arnhem wilt brengen.)

     

     

     

    FC Breukelen heeft in totaal 30 teams, waarvan 22 jeugdteams. De komende tijd ga ik een aantal van deze teams bezoeken op zaterdag om te kijken naar de wedstrijd, maar ook wat eromheen allemaal gebeurt. Vind je het leuk als ik bij jouw team kom kijken, of bij je zoon of dochter? Reageer dan even in een mailtje naar: nickhoogveldt@gmail.com